Znam to z własnego doświadczenia.

Były momenty, w których mój dzień wyglądał tak, że z jednego spotkania wchodziłam w kolejne. Działałam od zadania do zadania, bez zastanawiania się czy to co robię ma sens i do czego mnie to prowadzi. 

Kalendarz był pełny. Klientów i zadań nie brakowało. Za to brakowało czasu i przestrzeni na życie.

Bałam się jednak, że jeśli zwolnię, to moje przychody zmniejszą się.

Gnałam.

Nie miałam nawet kiedy zastanowić się nad tym, co konkretnie przynosi mi pieniądze i naprawdę jest warte mojego czasu (którego przecież już nigdy nie odzyskam)..

Mówiąc wprost, działałam bardzo bezmyślnie. Jak na jakimś autopilocie.

W końcu się wypaliłam. 

Dochodziłam do siebie kilka miesięcy.

To wtedy obiecałam sobie, że NIGDY WIĘCEJ.

Musiałam nauczyć się, jak:

• zatrzymać się, gdy zbytnio pędzę i spojrzeć na swoje działania z lotu ptaka,
• mądrze planować, tak aby codzienne zadania realizowały większą strategię,
• wyznaczać priorytety i przestać wmawiać sobie, że wszystko jest tak samo pilne i ważne,
• analizować i wyciągać wnioski z tego co robię oraz mierzyć postępy.

Dzisiaj jestem znana z pytania „a jaki jest tego cel?”, choć to nie jedyne pytanie jakie zadaję.

Działam i zatrzymuję się co jakiś czas, by zastanowić się:

• „Czy na pewno pracuję nad właściwą rzeczą?”
• „Czy to na co poświęcam czas jest tego warte?” oraz
• „Jaki jest cel tego co właśnie robię?”.

Bo czasu nie cofnę.

Ale mam wpływ na to, jak wykorzystuję go dzisiaj.

I właśnie ten moment – zatrzymania i świadomej decyzji, jak działać dalej, aby firma dawała pieniądze i czas – jest różnicą między pracą W firmie, a pracą NAD firmą.